dorosły słowa do czynów, dziś

udajesz gdy mówisz o szczęściu, jutro

przygodą opowiadań czarujesz świat, wczoraj

co mija, uczy

bądź jutro w milczeniu opowiadań,

spokoju serca twym pragnieniem o teraz

słońce

dotykam mych myśli marzeniem o Tobie,

jak podmuch wiatru, ociera się o mą twarz

co niesie zapach słońca,

na ustach pożądania smak zostawiam,

byś nigdy nie zapomniał że jestem,

w dłoni swej zamykasz mą dłoń,

wiesz przecież że będę,

zasypiam przy Tobie,

byś poczuł że tu zostaje.

w ciemności

hałas otacza nas,

półmrok, co rozświetla świeczka swym wątłym płomieniem,

siedzę obok,

wpatrzona w jasność co zakrzywia głębie ciemności,

niszcząc mrok obecności gorzkiej samotności hałasu,

słów co niesie echo,

odbijając od ściany,

krzyk głuchy,

tych co rozmawiają w ciemności,

szeptem krzycząc,

zagłuszając mrok,

niezrozumiałe słowa

po grom z jasnego nieba !

po stokroć myśli mych,

nie będę słuchać głosów

co dobrą radą w system bzdur wprowadzają,

nie będę niewolnikiem na rozkaz

co zmieni każde słowo w czyn,

ominę wydeptane ścieżki

przez chwasty przedostanę się,

tą drogą dotrę tam

gdzie nie dojdziesz w imię wartości błaznów,

osiągnę to co nieprzyjęte za normę i

zabiorę cię w podróż

maleńkością opowiadań,

zasłyszanych od obcych

włóczęgów świata,

obrazy malując słowami

w wyobraźni twej,

poczujesz smak i zapach

przygody dotąd nieznanej,

co barwą kolorów z twych marzeń

rozjaśnią drogi przed tobą,

byś mógł sam decydować

gdzie chciałbyś znaleźć się,

nie idąc za śladami zgubnych

co w otchłań

zamknę los w butelce,

dam popatrzeć Ci jak żyje.

poczytaj mi

zakochani

dziś chce oddychać przy tobie,

znudzeni

dziś chce czuć tylko ciszę,

zgubieni

bo dojrzali, tak chcę myśleć,

świadomi wyboru swego

niespełnienia wszystkich

szukasz miłości jak żebrak

co łka na chodniku

po którym kroczysz,

samotny jak on

stracony w spełnieniu swym.

precz

bywa tak, że częściej nam źle niż gorzej

nam sie wydaje

egoizm, tylko ja liczę się,

cierpieniem twe życie

nazywasz drogą swą,

co po dywanie

czerwonym kroczysz,

szambo grzeszne ścieląc,

gra twych pozorów,

słowami kłamstwa

ubierasz choinkę,

co zeschnie się

straszydło,

chwast depczesz

brudząc buty,

idziesz,

ślady zostawiając

za...
czytaj więcej

blueart 20/09/2010 21:36:47 [komentarzy 0] Komentuj